: niby zima- niby wiosna

Białego puchu kołderką nową
Nakryła zima zieleń galęzi
Zamknęła życie w swoich pieszczotach
niby to wiosna , a jednak zima
niby to zima lecz wiosna przecież

Zielone igły stroszy świerk gruby
Wierzba kotkami wabi
Festiwal ptasi echo już niesie
niby to wiosna , a jednak zima
niby to zima lecz wiosna przecież

Wędkarz kij moczy w przerębli mroźnej
 Z środka ziemi  tęczą wystrzelił kielich krokusa
Przymrużonymi rzęsami dumasz
niby to wiosna , a jednak zima
niby to zima lecz wiosna przecież

Szpilką w serce wtapia się sopel
iskier słonecznych pełen
W sercu pytanie się dziwne rodzi
niby to wiosna , a jednak zima
niby to zima lecz wiosna przecież

Rozterką chwila budzi się nowa
Z nadzieją patrzysz w przestworza
Szron strząsa z grzywy rumak pór roku
niby to wiosna , a jednak zima
niby to zima lecz wiosna przecież

:Pomidorowa Królowa

Stojąc nad płytą poniedziałkową
Zimną i ciemną jak noc grudniowa
Dumam gdzie zup naszych królowa
Pomidorowa.

Płyta choć zimna jeszcze jest z rana
 w dworskie tańce będzie dziś brana
niedzieli król woła: Panie Panowie - naszych zup królowa Pomidorowa.

Dnia to pierwszego gdzieś po niedzieli
Oka rosołu pomidor czerwieni
Śmietana podbije w barwę narodową
Biało czerwoną - pomidorową

                                                                                    Co by nie mówił,jak by nie śpiewał 

                                                                                    Na jaką nutę by nie zatańczył 

                                                                                    To w poniedziałek na polskich stołach                                                                                                      królową jest pomidorowa nasza  narodowa